Yanlış Sondaki Çocuk: Gerçekte Kim Hatalı?

Gençlerbirliği-Fenerbahçe maçından bir klip ortalıkta dolaşıyor; iç sahadaki bir adam, bir çocuğa Fenerbahce forması giydiği için aklını kaçırıyor. Çocuk neye benziyor, sekiz mi? On? Ve bu yetişkin adam el kol hareketleri yapıyor ve bağırıyor, çocuğun onu çıkarmasını talep ediyor. Her şey çok acımasız ve tabii ki internet de internetin yaptığını yaptı: taraf seçti ve savaşa girdi.

Kid in the Wrong End: Who's Really at Fault?

Yıllardır sahalara gidiyorum, iç sahalarda, dış sahalarda, tarafsız köşelerde durdum ve pek çok saçmalık gördüm. Ama bu bana çizginin gerçekte nerede olduğunu düşündürdü. O halde hadi parçalayalım.

Rakip forması giyen bir çocukla baş edemiyorsan bu senin sorunundur

Öncelikle çocuğa bağıran adam tam bir bellend. Tam durak. Bir yetişkinin bir çocuğa bu şekilde saldırmasının hiçbir bahanesi olamaz. Kulübünüz hakkında istediğiniz kadar tutkulu olabilirsiniz, ancak bir kumaş parçası yüzünden bir çocuğu korkutmaya başladığınız anda senaryoyu kaybetmiş olursunuz. Ve dürüst olmak gerekirse, eğer Fener forması giyen bir çocuk sizi bu kadar tetikliyorsa belki de futbol size göre değildir. Bu bir çocuk. O bir tehdit değil. İsyan başlatmayacaktır. O sadece takımını seven bir çocuk. Kendine gel.

Ve gerçekçi olalım: Bir çocuğun deplasman formasıyla iç sahada oturamayacağı fikri güvensizliğin zirvesidir. Küçük bir çocuğu yanlış renklerde gördüğünüz için tüm maç günü deneyiminiz mahvolduysa, daha büyük sorunlarınız var demektir. Bu arada çoğu hakem bunun birçok stadyumda uçmasına bile izin vermez. Ya çocuğu hareket ettirecekler ya da ebeveyne bunu örtbas etmesini söyleyeceklerdi. Ama burada, bu adam olay çıkarmaya karar verene kadar kimse bir şey yapmamış gibi görünüyor.

Ama ebeveyn de masum değil

Şimdi, her ne kadar çığlık atan adama saldırmak istesem de, ebeveynin bir tür kahraman olduğunu iddia etmeyelim. Ne düşünüyorlardı? Bir çocuğu rakip kulübün iç sahasına deplasman takımının formasını giyerek götürüp sıcak bir karşılama bekleyemezsiniz. Bu şaka değil, bela istemektir. Ve babanın da Fener forması giymediğine bahse girebilirsiniz. Çocuğun kalkan olmasına izin verdiler. Dürüst olmak gerekirse bu korkakça bir şey.

Bu, düşman bayrağını gizlice kaleye sokup bir çocuğun arkasına saklamaya benzer. Renklerinizi yeniden canlandırmak istiyorsanız bunu kendiniz yapın. Çocuğunuzu canlı kalkan olarak kullanmayın. Bu kötü ebeveynliktir. Ve evet, söyledim. Çocuğunuzu yabancılar tarafından bağırılacağı bir duruma sokuyorsanız, her şeyi berbat etmişsiniz demektir. O koltuğu çocuk seçmedi; ebeveyn yaptı. Yani bağıran adam bir salak olsa da, ebeveyn de tam olarak yılın ebeveyni değil.

Burada herkes salak

Bütün bu karmaşanın sorunu bu: iyi adam yok. Çocuğuna zorbalık yapan bir yetişkin, çocuğunu yem olarak kullanan bir ebeveyn ve bu olayların daha da büyümesine izin veren bir stadyum kültürü var. Tek masum taraf muhtemelen sadece maçı izlemek isteyen çocuktur. Ve sonunda bir delinin ona bağırdığı viral bir kliple karşılaşıyor. Harika.

Bunu daha önce Türkiye'de ve başka yerlerde görmüştüm. Futbol insanların içindeki en iyiyi ve en kötüyü ortaya çıkarır. Kabilecilik cazibenin bir parçası ama aynı zamanda bu tür saçmalıklara da yol açıyor. Bunun Gençlerbirliği-Fenerbahçe maçında stadın yarısının boş olması olayı daha da sinir bozucu hale getiriyor. Muhtemelen çok sayıda boş koltuk vardı. Çocuk taşınmış olabilir. Adam bunu görmezden gelebilirdi. Ama hayır, bir sahnemiz olması gerekiyordu.

Aslında ne olmalı?

İdeal bir dünyada, hakemler deplasman forması giyen çocuğu fark edecek ve onu ve ebeveynini kibarca tarafsız bir bölüme taşıyacak veya onlardan örtünmelerini isteyecekti. Bu, birçok açıdan standart uygulamadır. Ancak bu olmazsa, pislik olmama sorumluluğu etraflarındaki hayranlara düşüyor. Zor değil. Rakip forması giyen bir çocuk görüyorsunuz, gözlerinizi deviriyorsunuz ve hayatınıza devam ediyorsunuz. Bir çatışma başlatmazsınız.

Ve eğer bir ebeveynseniz beyninizi kullanın. Çocuğunuzu bu duruma sokmayın. Onları bir maça götürmek istiyorsanız ya mümkünse deplasmanda oturun ya da nötr renkler giydirin. O kadar da karmaşık değil. Çocuğunuzu hedef haline getirerek hiçbir şey kanıtlayamazsınız.

Çığlık atan adama gelince, umarım yasaklanır. Buna yer yok. Ama aynı zamanda ebeveynlerin de bir ders almasını umuyorum. İkisinin de büyümesi gerekiyor.

Sonuçta futbolun eğlenceli olması gerekiyor. Bu bir oyun. Yanlış gömlek giyen bir çocukla aklınızı kaybetmeden baş edemiyorsanız, sorun sizsiniz. Ve eğer çocuğunuzu rakip taraftarları ikna etmek için kullanırsanız, sorun sizsiniz demektir. Sıralayın.

Was the kid allowed to wear a Fenerbahçe shirt in the Gençlerbirliği stand?

Technically, there’s no rule against it, but it’s not wise. Most stewards would ask you to cover up or move if they spot you. The kid had every right to wear it, but the parent should have known it would cause friction.

Who was more at fault: the fan who yelled or the parent?

Both. The fan yelling at a child is out of line, no excuses. But the parent put the kid in a stupid situation by letting him wear an away shirt in the home end. Bad parenting meets bad fan behaviour.

Should the fan have been kicked out?

Yes. Any adult who intimidates a child at a football match should be removed and banned. There’s no place for that in any stadium.

What should parents do if they want to take kids to a rival match?

Either sit in the away end if you can get tickets, or dress the kid in neutral colours. Don’t put them in a position where they become a target. It’s not fair on the child.

Is this a common problem in Turkish football?

It happens more than you’d think. Tribalism runs deep, and some fans take it way too seriously. But most matchgoers are decent and would just ignore a kid in the wrong shirt. The idiots just get more attention.