Kind aan de verkeerde kant: wie heeft werkelijk de schuld?

Er doet dus een fragment de ronde uit een wedstrijd tussen Gençlerbirliği en Fenerbahçe, waarin een kerel aan de thuiskant gek wordt op een kind dat een Fenerbahçe-shirt draagt. Wat ziet het kind eruit, acht? Tien? En deze volwassen man gebaart en schreeuwt en eist dat het kind het uittrekt. De hele zaak is grimmig, en natuurlijk deed het internet wat het internet doet: partij kiezen en oorlog voeren.

Kid in the Wrong End: Who's Really at Fault?

Ik ga al jaren naar terreinen, stond in thuiswedstrijden, uitwedstrijden, neutrale hoeken, en ik heb veel onzin gezien. Maar deze zette me aan het denken over waar de grens eigenlijk ligt. Dus laten we het opsplitsen.

Als je een kind in een rivaliserend shirt niet aankunt, is dat jouw probleem

Ten eerste is de kerel die tegen het kind schreeuwt een bellend. Punt. Geen excuus voor een volwassene om op zo'n kind af te gaan. Je kunt zo gepassioneerd zijn als je wilt over je club, maar zodra je een kind begint te intimideren vanwege een stuk stof, ben je de plot kwijt. En eerlijk gezegd, als je zo getriggerd wordt door een kind in een Fener-shirt, is voetbal misschien niets voor jou. Het is een kind. Hij is geen bedreiging. Hij zal geen rel beginnen. Hij is gewoon een kind dat van zijn team houdt. Kom over jezelf heen.

En laten we eerlijk zijn: het idee dat een kind niet thuis kan zitten met een uitshirt is een grote onzekerheid. Als je hele wedstrijdervaring wordt verpest door een klein kind in de verkeerde kleuren te zien, heb je grotere problemen. De meeste stewards zouden dat trouwens in veel stadions niet eens laten vliegen. Ze zouden het kind verplaatsen of de ouder vertellen het te verdoezelen. Maar hier lijkt het alsof niemand iets deed totdat deze man besloot een scène te maken.

Maar de ouder is ook niet onschuldig

Hoe graag ik de schreeuwende man ook wil aanvallen, laten we niet doen alsof de ouder een soort held is. Wat dachten ze? Je neemt een kind niet mee naar de thuisbasis van een rivaliserende club terwijl hij het shirt van het uitteam draagt en een warm welkom verwacht. Dat is geen grapje, dat is vragen om problemen. En je kunt er zeker van zijn dat de ouder zelf geen Fener-shirt droeg. Ze lieten het kind het schild zijn. Dat is laf, eerlijk gezegd.

Het is alsof je een vijandelijke vlag een fort binnensluipt en deze achter een kind verbergt. Als je je kleuren wilt herhalen, doe het dan zelf. Gebruik uw kind niet als menselijk schild. Dat is slecht ouderschap. En ja, ik zei het. Als je je kind in een positie brengt waarin er door vreemden tegen hem wordt geschreeuwd, heb je het verprutst. Het kind heeft die stoel niet gekozen; de ouder deed het. Dus hoewel de man die schreeuwt een idioot is, is de ouder ook niet bepaald ouder van het jaar.

Iedereen is hier een klootzak

Dat is het punt van deze hele puinhoop: er is geen goede kerel. Je hebt een volwassene die een kind pest, een ouder die zijn kind als lokaas gebruikt, en een stadioncultuur die dit soort dingen laat voortwoekeren. De enige onschuldige partij is het kind, dat waarschijnlijk alleen maar naar de wedstrijd wilde kijken. En hij belandt in een virale clip waarin een gek tegen hem schreeuwt. Geweldig.

Ik heb dit eerder gezien in Turkije en elders. Voetbal brengt het beste en het slechtste in mensen naar boven. Het tribalisme maakt deel uit van de charme, maar leidt ook tot dit soort onzin. Het feit dat dit gebeurde tijdens de wedstrijd tussen Gençlerbirliği en Fenerbahçe, waarbij het stadion half leeg was, maakt het nog kleinzeriger. Er waren waarschijnlijk genoeg lege stoelen. Het kind zou verplaatst kunnen zijn. De man had het gewoon kunnen negeren. Maar nee, we moesten een scène hebben.

Wat zou er eigenlijk moeten gebeuren?

In een ideale wereld zouden de stewards het kind in het uitshirt zien en hem en zijn ouders beleefd naar een neutraal gedeelte verplaatsen, of hen vragen zich te bedekken. Dat is op veel terreinen de standaardpraktijk. Maar als dat niet gebeurt, is het aan de fans om hen heen om geen lullen te zijn. Het is niet moeilijk. Je ziet een kind in een rivaliserend shirt, je rolt met je ogen en gaat verder met je leven. Je gaat geen confrontatie aan.

En als je een ouder bent, gebruik dan je hersenen. Plaats uw kind niet in die positie. Als je ze mee wilt nemen naar een wedstrijd, ga dan indien mogelijk op de uitwedstrijd zitten, of kleed ze in neutrale kleuren. Het is niet zo ingewikkeld. Je bewijst niets door van je kind een doelwit te maken.

Wat de man betreft die schreeuwde: ik hoop dat hij verbannen wordt. Daar is geen plaats voor. Maar ik hoop ook dat de ouder een les leert. Beiden moeten volwassen worden.

Voetbal moet tenslotte leuk zijn. Het is een spel. Als je een kind in het verkeerde shirt niet aankunt zonder gek te worden, ben jij het probleem. En als je je kind gebruikt om rivaliserende fans op te winden, ben jij ook het probleem. Zoek het uit.

Was the kid allowed to wear a Fenerbahçe shirt in the Gençlerbirliği stand?

Technically, there’s no rule against it, but it’s not wise. Most stewards would ask you to cover up or move if they spot you. The kid had every right to wear it, but the parent should have known it would cause friction.

Who was more at fault: the fan who yelled or the parent?

Both. The fan yelling at a child is out of line, no excuses. But the parent put the kid in a stupid situation by letting him wear an away shirt in the home end. Bad parenting meets bad fan behaviour.

Should the fan have been kicked out?

Yes. Any adult who intimidates a child at a football match should be removed and banned. There’s no place for that in any stadium.

What should parents do if they want to take kids to a rival match?

Either sit in the away end if you can get tickets, or dress the kid in neutral colours. Don’t put them in a position where they become a target. It’s not fair on the child.

Is this a common problem in Turkish football?

It happens more than you’d think. Tribalism runs deep, and some fans take it way too seriously. But most matchgoers are decent and would just ignore a kid in the wrong shirt. The idiots just get more attention.