Άλλο ένα Σαββατοκύριακο, άλλο ένα VAR ουρλιαχτό, άλλος ένας γύρος οπαδών που ουρλιάζουν στο κενό. Αυτή τη φορά είναι ο Mark Goldbridge που λέει αυτό που όλοι σκεφτόμαστε: η διαιτησία σε αυτό το πρωτάθλημα βρωμάει. Και ειλικρινά, δεν είμαι εδώ για να σας πω ότι δεν ισχύει.
Πηγαίνω σε αγώνες για πάνω από είκοσι χρόνια και δεν έχω γνωρίσει ποτέ μια περίοδο όπου οι οπαδοί κάθε συλλόγου να αισθάνονται δύσκολοι. Αυτό δεν είναι τυχαίο. Κάτι είναι σάπιο, είτε πρόκειται για σκόπιμη είτε για καθαρή ανικανότητα.

Ο Μάικλ Όλιβερ και το ταξίδι στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα: απλά ένα ευχάριστο ή κάτι περισσότερο;
Ας ξεκινήσουμε με τον ελέφαντα στο δωμάτιο. Τον Σεπτέμβριο του 2023, ο Michael Oliver και μερικοί άλλοι διαιτητές φέρεται να πέταξαν στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα για να διευθύνουν έναν αγώνα. Οι λεπτομέρειες είναι σκοτεινές, αλλά το γεγονός ότι οι διαιτητές της Πρέμιερ Λιγκ παίρνουν συναυλίες επί πληρωμή από μια χώρα που έχει έναν σύλλογο της Πρέμιερ Λιγκ είναι, στην καλύτερη περίπτωση, μια τρομερή εμφάνιση.
Και προτού πείτε «είναι απλώς φιλικό», αναρωτηθείτε γιατί έπρεπε να είναι εκεί. Γιατί να μην στείλετε διαιτητές κατώτερης κατηγορίας; Γιατί να μην πεις απλώς όχι; Η εξήγηση ότι είναι μια «ευκαιρία ανάπτυξης» δεν ξεπλένεται όταν ο ίδιος διαιτητής δεν έχει δώσει ποτέ κόκκινη κάρτα στη Man City σε 45 παιχνίδια. Δεν λέω ότι είναι στο χέρι, αλλά αν έγραφες ένα σενάριο για το πώς να επηρεάσεις διακριτικά τους αξιωματούχους, αυτό είναι το πρώτο κεφάλαιο.
Έπειτα, υπάρχει το κλασικό: "Δεν χρειάζεται να πεις τίποτα. Απλώς φέρσου τους σαν δικαιώματα, πετάξτε την οικογένειά τους πρώτης κατηγορίας, βάλτε τους σε ένα ξενοδοχείο πέντε αστέρων, δώστε τους δώρα. Θα πάρουν το μήνυμα." Είναι κάτι που ακούγεται παρανοϊκό μέχρι να θυμηθείς ότι τα ανθρώπινα όντα είναι επιρρεπή στην καλοσύνη. Και αυτά είναι ανθρώπινα όντα που παίρνουν αποφάσεις σε κλάσματα δευτερολέπτου που μπορούν να αλλάξουν τίτλους.
Η τύχη της Man City δεν είναι τύχη – είναι ένα μοτίβο
Ας μιλήσουμε για τους αριθμούς. Από τότε που έφτασε ο Πεπ, η Σίτι είχε μια αξιοσημείωτη ικανότητα να αποφεύγει τις κόκκινες κάρτες. Δεν πρόκειται να προσποιούμαι ότι έχω παρακολουθήσει κάθε λεπτό, αλλά όταν βλέπεις στατιστικά όπως "χωρίς κόκκινες κάρτες σε 45 αγώνες με τον Όλιβερ επικεφαλής", σηκώνεις το φρύδι σου. Συγκρίνετε αυτό με την Άρσεναλ την περασμένη σεζόν, η οποία κατά κάποιον τρόπο κατάφερε να αποβάλει παίκτες επειδή ανέπνεαν κοντά σε έναν αντίπαλο. Δεν πρόκειται μόνο για έναν διαιτ. είναι όλο το σύστημα.
Και ναι, ξέρω ότι κάθε οπαδός πιστεύει ότι οι διαιτητές είναι εναντίον τους. Αλλά όταν έχεις συλλόγους όπως η Λίβερπουλ, η Άρσεναλ, ακόμα και η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ να νιώθουν θλιμμένοι και η Σίτι φαινομενικά άνοστη, είναι δύσκολο να μην αναρωτηθείς. Η Premier League έχει τους πλουσιότερους ιδιοκτήτες, τους καλύτερους δικηγόρους και ένα επίπεδο θεσμικής ισχύος που σε κάνει να σκέφτεσαι: αν ήθελαν να γείρουν το τραπέζι, θα μπορούσαν. Εύκολα.
Θα πρέπει να αφαιρεθούν τίτλοι από τη Σίτι εάν κριθεί ένοχη;
Αυτό είναι το μεγάλο. Αν η Σίτι κριθεί ένοχη για τις 115 κατηγορίες, τι θα συμβεί; Ένα πρόστιμο; Απαγόρευση μεταγραφών; Αυτό είναι σαν να πιάνεις έναν ληστή τράπεζας που έκλεψε 1 εκατομμύριο λίρες και έφτιαξε ένα χαρτοφυλάκιο 100 εκατομμυρίων λιρών και μετά τον αφήνεις να κρατήσει τα κέρδη. Ο νομικός όρος είναι απογοήτευση: πρέπει να επιστρέψετε όλα όσα κερδίσατε. Γιατί λοιπόν αυτό δεν ισχύει για το ποδόσφαιρο;
Αφαιρέστε τους τίτλους. Υποβιβάστε τους. Κάντε ό,τι χρειάζεται για να δείξετε ότι η εξαπάτηση δεν πληρώνει. Διαφορετικά, ποιο είναι το νόημα; Μπορεί επίσης να αφήσουμε οποιονδήποτε να ξοδέψει ό,τι θέλει και να αγοράσει το πρωτάθλημα. Και το λέω ως κάποιος που σέβεται αυτό που έχει χτίσει ο Πεπ στο γήπεδο – αλλά αν είναι χτισμένο στην άμμο, θα πρέπει να καταρρεύσει.
Φυσικά, το αντεπιχείρημα είναι ότι δεν μπορείς να τιμωρήσεις οπαδούς και παίκτες που δεν είχαν καμία σχέση με αυτό. Αλλά η εναλλακτική – να τους αφήσουμε να κρατήσουν τα τρόπαια που έχουν κερδίσει κάτω από ένα σύννεφο – είναι χειρότερη. Στέλνει ένα μήνυμα ότι το οικονομικό ντόπινγκ είναι μια χαρά, αρκεί να έχεις καλούς δικηγόρους.
Τι γίνεται με τους ίδιους τους διαιτητές; Ανικανότητα ή κάτι πιο σκοτεινό;
Έχω δει πάρα πολλές μπερδεμένες αποφάσεις για να πιστέψω ότι όλα είναι απλώς ανικανότητα. Η σφραγίδα του Bosingwa στον Benayoun που με κάποιο τρόπο οδήγησε σε ένα φάουλ για την Chelsea μου βράζει ακόμα το αίμα. Οι μπάλες που δίνονται τη μια εβδομάδα και αγνοούνται την επόμενη. Τα οφσάιντ που χρειάζονται πέντε λεπτά για να τραβήξουν γραμμές που μοιάζουν σαν να έγιναν από ένα μικρό παιδί με ένα Etch A Sketch.
Αλλά εδώ είναι το θέμα: αν ήταν διαφθορά, θα ήταν οργανωμένη. Και δεν νομίζω ότι είναι. Νομίζω ότι είναι ένας συνδυασμός ασυνείδητης προκατάληψης, φόβου αντίδρασης και έλλειψης ευθύνης. Οι διαιτητές είναι άνθρωποι και ξέρουν ότι η λήψη μιας μεγάλης απόφασης ενάντια σε μια μεγάλη ομάδα θα οδηγήσει σε απειλές θανάτου. Οπότε υποσυνείδητα ευνοούν το status quo. Δεν είναι συνωμοσία. είναι δειλία.
Αυτό όμως δεν το κάνει σωστό. Η Premier League χρειάζεται ανεξάρτητη εποπτεία, διαφανή ήχο και ίσως ακόμη και ξένους διαιτητές για τα μεγαλύτερα παιχνίδια. Μέχρι τότε, θα συνεχίσουμε να έχουμε αυτό το επιχείρημα.
Τι θα έλεγα σε έναν σύντροφο στην παμπ
Κοίτα, δεν νομίζω ότι υπάρχει όπλο που καπνίζει. Αλλά νομίζω ότι το σύστημα είναι χαλασμένο. Οι διαιτητές είναι υπερβολικά προστατευμένοι, τα κλαμπ είναι πολύ δυνατά και οι οπαδοί αισθάνονται σαν κούπες. Αν δεν είσαι θυμωμένος, δεν δίνεις σημασία. Και αν η Σίτι ξεφύγει, ίσως σταματήσω να παρακολουθώ. Αλλά δεν θα το κάνω. Κανείς μας δεν θα το κάνει. Αυτή είναι η πραγματική τραγωδία.
Is Michael Oliver biased towards Man City?
There's no proof of bias, but the fact he's never given a red card to Man City in 45 games, combined with his UAE trip, raises questions. It could be unconscious bias rather than corruption.
Should Man City be stripped of their titles if found guilty?
Absolutely. If they broke the rules to gain an advantage, they should lose everything they won during that period. Otherwise, financial doping becomes worth the risk.
Why do referees seem to favour big clubs?
It's likely a mix of subconscious bias and fear of backlash. Referees know that giving a big decision against a big club will lead to abuse, so they may hesitate.
What was the Bosingwa Benayoun incident?
It was a match where Bosingwa stamped on Benayoun, but inexplicably, Chelsea got a free-kick. It's one of many baffling decisions that make fans question officiating.
Is the Premier League actually corrupt?
Probably not in an organised way, but the system is broken. The lack of transparency and accountability allows incompetence and bias to flourish.




