Παιδί στο λάθος τέλος: Ποιος φταίει πραγματικά;

Υπάρχει λοιπόν ένα κλιπ που κάνει τον γύρο από έναν αγώνα Gençlerbirliği εναντίον Fenerbahçe, όπου κάποιος παίκτης στο τέρμα της έδρας χάνει το μυαλό του σε ένα παιδί που φοράει μια φανέλα της Fenerbahçe. Το παιδί φαίνεται τι, οκτώ; Δέκα; Και αυτός ο ενήλικος άνδρας χειρονομεί και φωνάζει, απαιτώντας από το παιδί να το βγάλει. Το όλο θέμα είναι ζοφερό, και φυσικά το Διαδίκτυο έκανε αυτό που κάνει το Διαδίκτυο: διάλεξε πλευρές και μπήκε στον πόλεμο.

Kid in the Wrong End: Who's Really at Fault?

Πηγαίνω στα γήπεδα εδώ και χρόνια, στάθηκα σε σπίτια, εκτός έδρας, ουδέτερες γωνίες, και έχω δει πολλές ανοησίες. Αλλά αυτό με έκανε να σκεφτώ πού είναι στην πραγματικότητα η γραμμή. Ας το αναλύσουμε λοιπόν.

Αν δεν μπορείς να διαχειριστείς ένα παιδί με αντίπαλη μπλούζα, αυτό είναι δικό σου πρόβλημα

Πρώτα απ 'όλα, ο μάγκας που ουρλιάζει στο παιδί είναι ένα μπελέντ. Τελεία. Δεν υπάρχει δικαιολογία για έναν ενήλικα να βάλει σε ένα τέτοιο παιδί. Μπορείτε να είστε όσο παθιασμένοι θέλετε με το κλαμπ σας, αλλά τη στιγμή που αρχίζετε να εκφοβίζετε ένα παιδί για ένα κομμάτι ύφασμα, έχετε χάσει την πλοκή. Και ειλικρινά, αν σε προκαλεί ένα παιδί με φανέλα της Φενέρ, ίσως το ποδόσφαιρο να μην είναι για σένα. είναι παιδί. Δεν είναι απειλή. Δεν πρόκειται να ξεκινήσει ταραχές. Είναι απλά ένα παιδί που του αρέσει η ομάδα του. Ξεπέρασε τον εαυτό σου.

Και ας είμαστε αληθινοί: αυτή η ιδέα ότι ένα παιδί δεν μπορεί να κάθεται στην έδρα του με μια εκτός έδρας φανέλα είναι κορυφαία ανασφάλεια. Αν ολόκληρη η εμπειρία του αγώνα σας καταστρέφεται βλέποντας ένα μικρό παιδί με λάθος χρώματα, έχετε μεγαλύτερα προβλήματα. Παρεμπιπτόντως, οι περισσότεροι αγωνοδίκες δεν θα το άφηναν να πετάξει σε πολλά στάδια. Είτε θα μετακινούσαν το παιδί είτε θα έλεγαν στον γονέα να το καλύψει. Αλλά εδώ, φαίνεται ότι κανείς δεν έκανε τίποτα μέχρι που αυτός ο τύπος αποφάσισε να κάνει μια σκηνή.

Αλλά και ο γονιός δεν είναι αθώος

Τώρα, όσο κι αν θέλω να συσσωρεύσω τον τύπο που ουρλιάζει, ας μην προσποιούμαστε ότι ο γονιός είναι κάποιο είδος ήρωα. Τι σκεφτόντουσαν; Δεν παίρνετε ένα παιδί στην έδρα μιας αντίπαλης ομάδας που φορά τη φανέλα της φιλοξενούμενης ομάδας και περιμένετε ένα θερμό καλωσόρισμα. Αυτό δεν είναι κοροϊδία, ζητάει κόπο. Και μπορείτε να στοιχηματίσετε ότι ο γονέας δεν φορούσε ο ίδιος φανέλα της Φενέρ. Αφήνουν το παιδί να είναι η ασπίδα. Αυτό είναι δειλό, ειλικρινά.

Είναι σαν να βάζεις κρυφά μια εχθρική σημαία σε ένα φρούριο και να την κρύβεις πίσω από ένα παιδί. Αν θέλετε να επαναλάβετε τα χρώματά σας, κάντε το μόνοι σας. Μην χρησιμοποιείτε το παιδί σας ως ανθρώπινη ασπίδα. Αυτό είναι κακός γονιός. Και ναι, το είπα. Εάν βάζετε το παιδί σας σε μια θέση όπου ακούγονται φωνές από ξένους, το έχετε μπερδέψει. Το παιδί δεν διάλεξε αυτό το κάθισμα. έκανε ο γονιός. Έτσι, ενώ ο τύπος που φωνάζει είναι ανόητος, ο γονιός δεν είναι ακριβώς ο γονιός της χρονιάς.

Όλοι είναι μαλάκες εδώ

Αυτό είναι το θέμα με όλο αυτό το χάος: δεν υπάρχει καλός άνθρωπος. Έχετε έναν ενήλικα που εκφοβίζει ένα παιδί, έναν γονέα που χρησιμοποιεί το παιδί του ως δόλωμα και μια κουλτούρα σταδίου που αφήνει αυτά τα πράγματα να φουσκώνουν. Το μόνο αθώο πάρτι είναι το παιδί, που μάλλον ήθελε απλώς να δει το παιχνίδι. Και καταλήγει σε ένα viral κλιπ με κάποιους τρελούς να του ουρλιάζουν. Μεγάλος.

Το έχω ξαναδεί αυτό στην Τουρκία και αλλού. Το ποδόσφαιρο αναδεικνύει τα καλύτερα και τα χειρότερα στους ανθρώπους. Ο φυλετισμός είναι μέρος της γοητείας, αλλά οδηγεί και σε αυτού του είδους τις ανοησίες. Το γεγονός ότι αυτό συνέβη σε έναν αγώνα Gençlerbirliği εναντίον Fenerbahçe, με το γήπεδο μισοάδειο, το κάνει ακόμη πιο ασήμαντο. Υπήρχαν πιθανώς πολλές κενές θέσεις. Το παιδί θα μπορούσε να είχε συγκινηθεί. Ο τύπος θα μπορούσε απλώς να το είχε αγνοήσει. Αλλά όχι, έπρεπε να έχουμε μια σκηνή.

Τι πρέπει να συμβεί στην πραγματικότητα;

Σε έναν ιδανικό κόσμο, οι αγωνοδίκες θα εντόπιζαν το παιδί με την εκτός έδρας φανέλα και θα μετακινούσαν ευγενικά αυτόν και τον γονέα του σε ένα ουδέτερο τμήμα ή θα τους ζητούσαν να το καλύψουν. Αυτή είναι η συνήθης πρακτική σε πολλούς λόγους. Αλλά αν αυτό δεν συμβεί, το βάρος βαρύνει τους οπαδούς γύρω τους να μην είναι κακουχίες. Δεν είναι δύσκολο. Βλέπεις ένα παιδί με αντίπαλο πουκάμισο, γουρλώνεις τα μάτια και συνεχίζεις τη ζωή σου. Δεν ξεκινάς μια αντιπαράθεση.

Και αν είστε γονιός, χρησιμοποιήστε τον εγκέφαλό σας. Μην βάζετε το παιδί σας σε αυτή τη θέση. Αν θέλετε να τα πάρετε σε έναν αγώνα, είτε καθίστε στο τέρμα, αν μπορείτε, είτε ντύστε τα με ουδέτερα χρώματα. Δεν είναι τόσο περίπλοκο. Δεν αποδεικνύεις τίποτα κάνοντας το παιδί σου στόχο.

Όσο για τον τύπο που ούρλιαξε, ελπίζω να έχει αποκλειστεί. Δεν υπάρχει χώρος για αυτό. Ελπίζω όμως και ο γονιός να πάρει ένα μάθημα. Και οι δύο πρέπει να μεγαλώσουν.

Στο τέλος της ημέρας, το ποδόσφαιρο υποτίθεται ότι είναι διασκεδαστικό. είναι ένα παιχνίδι. Αν δεν μπορείς να διαχειριστείς ένα παιδί με το λάθος πουκάμισο χωρίς να χάσεις το μυαλό σου, εσύ είσαι το πρόβλημα. Και αν χρησιμοποιείτε το παιδί σας για να ολοκληρώσετε τους αντίπαλους θαυμαστές σας, είστε επίσης το πρόβλημα. Τακτοποιήστε το.

Was the kid allowed to wear a Fenerbahçe shirt in the Gençlerbirliği stand?

Technically, there’s no rule against it, but it’s not wise. Most stewards would ask you to cover up or move if they spot you. The kid had every right to wear it, but the parent should have known it would cause friction.

Who was more at fault: the fan who yelled or the parent?

Both. The fan yelling at a child is out of line, no excuses. But the parent put the kid in a stupid situation by letting him wear an away shirt in the home end. Bad parenting meets bad fan behaviour.

Should the fan have been kicked out?

Yes. Any adult who intimidates a child at a football match should be removed and banned. There’s no place for that in any stadium.

What should parents do if they want to take kids to a rival match?

Either sit in the away end if you can get tickets, or dress the kid in neutral colours. Don’t put them in a position where they become a target. It’s not fair on the child.

Is this a common problem in Turkish football?

It happens more than you’d think. Tribalism runs deep, and some fans take it way too seriously. But most matchgoers are decent and would just ignore a kid in the wrong shirt. The idiots just get more attention.